(Bron: De Woudklank d.d. 1 oktober 2009)
Ruim baan voor zaagploegen in bossen De Sweach
“Even schrikken en dan weer genieten”. Daar kwam in het kort de boodschap op neer, afgelopen woensdag op de derde informatieavond over de bossen en de natuur rond Beetsterzwaag.
Beetsterzwaag De landgoedeigenaren geven de Bosgroepen Noord-Oost Nederland alle ruimte om de zaag in de bossen te zetten, allemaal met de bedoeling de natuur- en cultuurwaarden van het bos te herstellen. En dat is geen toekomstmuziek, maar al in volle gang. Aan de noordkant van de Postwei, op de plek waar voorheen een parkeerplaats was, liggen momenteel stapels stammen langs de weg. Hier wordt de heide teruggetoverd. De bovenste laag voedselrijke grond is verwijderd en er komt meer licht doordat bomen zijn gekapt. De natuur doet de rest: heidezaadjes kiemen en volgend jaar groeien de eerste heideplantjes.
Rigoureus
Net zo rigoureus worden ook de hakhoutbosjes ten zuidoosten van de Aldhof “teruggezet”. Dit zogenaamde geriefhout werd in vervlogen tijden elke zeven jaar afgezaagd. Dit gebruik is in ongebruik geraakt. Om de cultuurhistorie van hakhoutbosjes te bewaren en om de hoge natuurwaarde terug te krijgen, zal het hier straks even kaal zijn.
Het meest zal het herstel van de oude lanen opvallen. De eeuwenoude Slotlaan (tegenover huize Olterterp) en de Anne Rinselaan moeten er straks aan geloven. Een vervallen laan wordt weer een mooie laan als alle oude bomen verdwijnen en vervangen worden door jonge nieuwe bomen. Over 10 jaar moet het alweer een aardig laantje zijn, als we de plaatjes mogen geloven die Gerald Kracht van de Bosgroepen de 60 aanwezigen in de Buorskip laat zien.
Probleem bij het saneren van oude bomen kan zijn dat er bewoonde bomen zijn. Dieren als uilen, spechten en vleermuizen mogen niet zondermeer uit hun huis worden gezet. Dat is allemaal europees geregeld in het biodiversiteitsverdrag, vastgelegd in flora en faunawet en praktisch vertaald in diverse gedragscodes. De Bosgroepen heeft daarom natuuronderzoeker Peter de Boer erbij gehaald om dit te onderzoeken. Als De Boer bewoning vaststelt betekent dat niet automatisch dat zo’n boom gespaard wordt. Als het bos bijvoorbeeld een familie vleermuis elders voldoende alternatieve woonruimte biedt gaat de zaag er alsnog in. Maar wat is voldoende?
Vooralsnog geven de aanwezigen de aanpak van de bossen het voordeel van de twijfel, sterker nog, er komen na afloop nauwelijks scherpe vragen. Het lijkt erop dat de uitleg over eerst zuur en dan het zoet iedereen doet verlangen naar een snelle aanpak, zodat men ook snel kan genieten van de resultaten.
Eerste begin
De deze avond gepresenteerde activiteiten zijn echter slechts en begin. Binnen het project “Groene parels aan een blauw snoer” volgen nog vele vervolgfasen. Maar dat is voer voor een volgende informatieavond. Dan zal het ook gaan over parkeerplaatsen en wandelroutes. De stichting Bevordering van Toerisme Beetsterzwaag e.o. presenteerde reeds de eerste route, het Van Boelens Ommetje. Dit is een cultuurhistorische wandeling langs restanten van door adellijke familie aangelegde elementen als vijvers, kerkje, Lyklemaleane, overtuin e.d.
Bevordering van Toerisme maakte meteen van de gelegenheid gebruik om de bewoners uit te nodigen om op 7 november, de nationale natuurwerkdag, alvast de handen uit de mouwen te komen steken en mee te helpen met het vrijmaken en herstellen van de paden op deze route door de bossen van Olterterp. Zie www.natuurwerkdag.nl
Websites
Om ook de niet aanwezigen te informeren werd de suggestie uit de zaal overgenomen om de presentaties van de avond op de websites van Beetsterzwaag te zetten. Binnenkort zullen deze daarom te vinden zijn op www.mooibeetsterzwaag.nl en www.lanterfanten.nl
